[17-12-2023]Verslag ATB Vliegbasis Vredepeel.

Vandaag stond op het programma de ATB tocht naar Vliegbasis Vredepeel oftewel Luitenant-Generaal Bestkazerne. Een lid van ’t Verzetje is beroepsmilitair en regelmatig werkzaam op deze basis.

 

 

 

 

 

 

Luitenant-generaal Bestkazerne is sinds 2012 de benaming van luchtmachtbasis De Peel. Het is een voormalige Nederlandse vliegbasis met een reserve-status gelegen in de Peelregio op de grens van Oost-Brabant en Limburg, in de gemeente Venray. De kazerne is genoemd naar luitenant-generaal Petrus Wilhelmus Best, deze was commandant van de Luchtvaart afdeling in de meidagen van 1940. Sinds 2012 huist het Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando van de Koninklijke Landmacht in de kazerne. Vanaf 2013 gebruikt ook de Echocompagnie van het 30 Natresbataljon de faciliteiten. Er zijn ongeveer 850 mensen werkzaam.

Voor de militairen is hier een ATB parcours aangelegd met een lengte van 7,5 km.
Deze beroepsmilitair kon voor ’t Verzetje regelen dat we ’n keer daar de route zouden mogen fietsen.
Zo gezegd zo gedaan, met wat aanmeldingen en goedkeuringen konden we vandaag daar gebruik van maken.
Er werden twee routes ernaar toe gemaakt, een voor de E – groep met een lengte van 44 km en voor de A – groep een iets langere tocht met een lengte van 57 km.

 

Om 08.30 uur was het voor de A – groep de tijd om te vertrekken maar vooraf werd er eerst uit volle borst een lang zal hij leven gezongen, deze jarige job is vandaag 72 jaar geworden.
Door de natte omstandigheden van de laatste tijd is de route op verschillende plaatsen aangepast.

Na een dikke 17 km gefietst te hebben lag onze uitdaging in de steile Weverlose Berg, deze ligt ten zuidwesten van Weverslo. 
Dit is een voormalig stuifduin dat bebost is en met 38,6 meter het hoogste punt van Noord-Limburg is. De eerste klim kon bijna iedereen halen maar de tweede klim was van een ander kaliber. Paar haalde het de eerste keer, hier werden sommigen jaloers op en probeerde het nog een keer.
Ze werden voldoende aangemoedigd maar dat mocht niet baten, eentje kwam ten val met de beentjes de lucht in.

Na dit spektakel vlug weer verder zodat we op tijd bij de vliegbasis aan zouden komen. Het werd iets later waardoor de E – groep met klapperde tanden, van de kou, op de A – groep stonden te wachten.
Na wat controle, je komt niet zomaar op de basis, kon hier het spektakel beginnen. Het was een zware route door o.a. de regenval en dat er nog te weinig gebruik van gemaakt wordt.
In deze route zat ook een mooie beklimming die iets hoger was maar trapsgewijs kon je redelijk de top halen.

Na dit gebeuren weer richting Deurne voor de laatste 20 km. Daar aangekomen stond de koffie en thee klaar en werd er nog nagekaart over deze tocht.